Nareszcie żyję, jak chcę.
  Nareszcie czuję się dobrze,
  szacunek mam niczym ksiądz,
  szlachetny jestem jak książę.
  
  I wszyscy kochają mnie
  i nagle wszyscy klękają;
  gdy trzeba, tańczą jak chcę
  i zawsze dla mnie coś mają
  
  ref.
  To się stało bardzo szybko.
  Tak, jak z nieba grom
  rozjaśniło się pod dachem.
  Wiem już, gdzie był błąd.
  
  Mogę wreszcie coś mieć
  i nie muszę już prosić.
  Mogę kazać i chcieć,
  albo mądrości głosić.
  
  Inni tak mali są,
  tak zupełnie nie ważni.
  I nie wiedzą jak żyć,
  nigdy nie byli w łaźni.
  
  ref.
  To się stało bardzo...
  
  Tyle różnych spraw robiłem
  i nie wyszło mi.
  Teraz mogę sobie żyć
  tak, jakby nigdy nic.
  
  Niektórzy mają mnie gdzieś
  i wytykają mi błędy.
  To wcale nie ważne jest,
  bo to są tylko przybłędy.
  
  Tu zawsze znajdzie się ktoś,
  kto błaga mnie drżącym głosem.
  I sprzedam mu biały proch,
  a zaraz wciągnie go nosem.
  
  ref.
  To się stało bardzo...