Widziałam orła cieńDo góry wzbił się niczym wiatrNiebo to jego światZ obłokiem tańczył w świetle dniaWidziałam orła cieńDo góry wzbił się niczym wiatrNiebo to jego światZ obłokiem tańczył w świetle dniaSłyszał ludzki szeptKrzyczał, że wolność domem jestNie ma końca drogi tejI że nie wie co to gniewPrzemierzał życia sensSkrzydłami witał każdy dzieńZataczał lądy, morza łezBezpamiętnie gasił gniewChoć pamięć krótka jestZostawiła słów tych treśćNie umknie jej już żaden gestŻadna myśl i żaden sens