Gonią wilki za owcami,
  a chłopaki za babami,
  a dziewczyny za zamęściem,
  a złodzieje, a złodzieje to za szczęściem.
    Dobry Pan Bóg świat wystrugał
  z drewieneczka najtwardszego.
  Czy się udał, czy nie udał,
  nie pytajcie, nie wiem tego.
  Gonią wilki za owcami.
    Zrobił Pan Bóg ziemi grudę
  i zimowe ptaki chude,
  zrobił mrówki z mrówczętami,
  Odrę, Nysę z dopływami.
  Gonią wilki za owcami.
    Po dziewiątej jest godzinie,
  siedzi Pan Bóg na kominie,
  patrzy wkoło, myśli sobie:
  "Z czego ja tu szczęście zrobię?"
  Gonią wilki za owcami.
  Zaczął Pan Bóg szczęście lepić
  z lustereczka maluśkiego.
  Jedno tylko dostał w sklepie,
  nie wystarczy dla każdego.
  Gonią wilki za owcami.
    Ten ma szczęście, kto ukradnie,
  bo za mało w świecie tego,
  czy to ładnie, czy niaładnie,
  spytaj lustereczka swego.
  Gonią wilki za owcami,
  a chłopaki za babami,
  a dziewczyny za zamęściem,
  a złodzieje to za szczęściem.
  Gonią wilki za owcami...