Ona jest ze snu, a ubrana w codzienność
  Dla mnie zrzuca ją kiedy robi się ciemno
    Ona jest ze snu, a ubrana w codzienność
  Dla mnie zrzuca ją kiedy robi się ciemno
    By nasze życie miało wreszcie jakiś znak
  Wracam chętnie do chwili i pamiętam pierwszy raz
  Pierwsze spotkanie jak podróż w nieznane
  Siedzieliśmy wpatrzeni tak jak dzieci, które jeszcze nic nie wiedzą
    Ona jest ze snu, a ubrana w codzienność
  Dla mnie zrzuca ją kiedy robi się ciemno
    By w środku nocy tańczyć razem w świetle gwiazd
  Zamykam oczy, tańczy cisza wokół nas
  Bo całkiem inna jest jej niewinność
  Każdy jej taniec jest wyłącznie dla mnie - zawsze już zostanie
    Ona jest ze snu, a ubrana w codzienność
  Dla mnie zrzuca ją kiedy robi się ciemno