[Vienio]
  To był zwykły małolat gdzieś w siódmej klasie
  Przez ostatni miesiąc wymizerniał strasznie
  Matka ledwo miała dla niego na zeszyty
  Chodził ciągle głodny jakiś niedomyty
  Połowa zimy brak katany i szalika
  Niedostateczny polski matematyka
  W domu się nie przelewa same stresy
  Brat mu kopsnął szklanki i używane dresy
  Ojciec lubił popić co z tego wynika
  Wpierdol gdy siostra wpuściła komornika
  W szkole nie chciał mówić co się stało w domu
  Też po kryjomu pomagała mu sąsiadka
  Nie ukryła krzyków schodowa klatka
  Nie przejmował się tym hardy dzieciak
  Wiedział że taszczy doświadczeń plecak
  Nie wychodził na podwórko i nie chciał się bawić
  Trudno w tym wieku stres życia strawić
  Młody wstydził się domu i nikogo nie zaprosił
  Ojciec pieniędzy do domu nie przynosił
  Nikt go nie pocieszył gdy od płaczu się zanosił
  Na ulicy wyprosił znów od kogoś fajka
  Zazdrościł kolegom nowych butów Nike'a
  Kiedyś dostał od babci na święta pewną kwotę
  Którą ojciec zresztą na wódkę zabrał potem
  Do wiosny już blisko chwila bez przesady
  W szkole zlikwidowali darmowe obiady
  Znów całe wakacje w mieście stołecznym
  Gdzie jest moje miejsce w systemie społecznym
  Zadawał sobie wciąż to samo pytanie
  Martwił się przecież kim w przyszłości zostanie
  
  Ref.
  Każdy chce kochać być kochanym
  Bez miłości serce krwawi
  A te rany nigdy się nie goją (nigdy)
  Nic nie ukoi bólu samotności
  Gdy miłości brak
  
  [Pele]
  Ta historia nie została usłyszana kątem ucha
  Elo brat pierdolnij bucha i posłuchaj
  To opowieść o dziewczynce lat 11
  Do piątej klasy zdała właśnie
  Pełnia życia na twarzy choć przyćmiona
  W oczach iskierki
  W kieszeni spinka do włosów flamastry i wedlowskie cukierki
  Lubi grać w klasy i tego typu gierki
  Lubi malować a najbardziej zwierzęta
  Jest ambitna i zawzięta uśmiechnięta
  Choć matki nie pamięta
  Tą nie całe pół roku po porodzie
  widziano z jakimś typkiem w samochodzie
  Na osiedlu ludzie mówią że gdzieś żyje na zachodzie
  Rozumiesz ojciec samotnie wychowuje
  Wiecznie zajęty bo wiecznie haruje
  Też serce go kłuje przecież patrzy jej w oczy
  Dobrze wie że ona prawie każdej nocy
  Tak bardzo tęskni za prawdziwą miłością
  Że walczy z samotnością z własną bezradnością
  Ona nie chce wiele
  Chce kochać i być kochana
  Zamiast tego w klasie jest szykanowana
  Bo nie chodzi jak wszyscy modnie ubrana
  I nie jeździ jak wszyscy na klasowe wycieczki
  Łzami zwilża chusteczki głowę chowa w poduszkę
  Spogląda na misia co stoi na łóżkiem
  Czy tylko on będzie dla niej dobrym duszkiem
  Co przyniosą do jej życia następne lata
  Jaki sens ma gra ta elo
  
  Ref.
  Każdy chce kochać być kochanym
  Bez miłości serce krwawi
  A te rany nigdy się nie goją (nigdy)
  Nic nie ukoi bólu samotności
  Gdy miłości brak
  
  [Vienio]
  To był zwykły dom dziecka jeden z tysiąca
  Coraz gorzej jest chyba każdego miesiąca
  Na progu matka swoje dziecko odtrąca
  Zamiast słońca zostawiła go w ciemności
  Obok żalu i obojętności
  Brak tożsamości tak to boli
  Bez miłości rodziców państwo nie pozwoli
  Zapomnieć o tym to twoje przekleństwo
  Błogosławieństwo Boże musi wystarczyć
  Wystarczy popatrzeć ile tu dzieci
  Ubrane licho bawią się na boisku
  Wciąż brak pomysłów co będzie dalej
  Kierownik placówki z dwudziestoletnim stażem
  Mówi Basia maluje a Juruś chce być piłkarzem
  Brak od rodziny wsparcia
  Kolejne święta w gronie kolegów z jednego piętra
  Cały majątek to babcina renta
  Każdy to odczuwa każdy to pamięta
  
  Ref. x2
  Każdy chce kochać być kochanym
  Bez miłości serce krwawi
  A te rany nigdy się nie goją (nigdy)
  Nic nie ukoi bólu samotności
  Gdy miłości brak