Krążę jak wilk polarny
  - w wilczej duszy zew.
  Czego się bać w cieplarni stada?
  - Ostrzy kłów bogów niespełnienia.
  Oczy gaszących wszystko.
  Wszelki płomień z ust.
  Kiedy mi trzeba zasnąć
  - sowi czuły sen.
  Nagi i pełny zjaw kochania.
  Mogę w nim schodzić aż do piekła.
  Słowo się w rzecz zamienia,
  - Brak mi twoich słów.
  Krąży wilk starodawny taniec.
  - Głodny zwierz.
  Dumny
  Swymi kłami.
  A Ty kto?
  No i któż Cię poznać ma?
  - Czy walczyłeś raz?
  Czy choć raz wygrałeś?
  Karzełek maluje świat
  W śnieżnopolarne koronki.
  Marzenie maluje Was.
  ... A tam, gdzie łzy wiszące
  Czas grać... psia kość.
  Czas pić.