Mówię ci, każdy z nas szuka spokoju
  Gdzieś w głębi, każdy chce być daleko od kłopotów
  Lecz wielu woli, na skróty, gdzieś na łatwiznę
  Na przypał, na kredyt, biorąc w sobie życie
  Lecz pomyśl, nim będzie za późno by się połapać
  Nie ma takich kredytów, których nie trzeba spłacać
  Szybka, łatwa kasa, wozić każdy chce się szumnie
  Nie rozumiem tego, praca rządzi wszystkim wokół mnie
  (wokół mnie)
  Obowiązki, lecz na spoko znajdę chwile
  Gdy inni pędzą, znajdę moment by pomyśleć
  Za mało czasu, a u mnie życie spontaniczne
  Stojąc z boku, gdy peleton chce pędzić szybciej
  Szukając szczęścia w zwykłych momentach
  Nie masz czasu pomyśleć, nie widzisz chwil piękna
  Nic, nie widzisz w tej o banały walce
  Pędzisz, ale cały świat ucieka ci przez palce
  A ja chcę stać by wiatr mi twarz smagał
  Przegapiania chwil nie ma w moich planach
  Od rana spokój, od rana świat przez pryzmat otwartych oczu
  Pewne, trzeźwe spojrzenie, nie to z billboard'ów
  Rzeczywistość, ja spędzę swoje życie myśląc
  
  Patrzysz, obserwujesz, cały świat masz w garści
  A za chwilę na nic nie masz gwarancji
  I tracisz kolejne szanse, beztrosko
  Nie ma czasu by pomyśleć, wciąż gonisz za młodością
  Coraz starszy, spontanicznie gubisz ostrość wspomnień kalejdoskop
  Kłóci się z teraźniejszością, żyjesz w innym rytmie
  Bo coś przestało istnieć
  Tyle czasu, a teraz już nic nie wyniknie
  Jak zwykle zapomniałem się zastanowić, odwykłem od obrazu
  W którym nie wszystko mam od razu
  Nikłe szanse, czy widzę egoistę, gdy w lustro patrzę?
  Nie jestem bez winy więc rymami płaczę
  Czy płaczą inni, czy tak jak ja tracą siły
  Nie żałują, bo nie chcą, czują się nieomylni
  Iść lepszą drogą, to gubić przeszłość
  Pieprzyć dane słowo, brać przeciętność umysłową
  Jako bycie sobą, przyjdzie czas gdy się zastanowią
  
  Nie mam czasu nawet, aby o tym wspomnieć
  Zamknąć usta, oczy spuścić skromnie
  Powiedzieć głośno co mnie drażni
  Popuścić wodze wyobraźni
  Latarnie wszędzie dawno zgasły
  Jedynie jeszcze świecą gwiazdy
  A pośród nich się zastanawiam
  Czy znajdę czas, który ucieka nadal
  W szalonym pędzie, gubię sens życia coraz częściej
  Zmrużyć oczy, przewidzieć to co będzie
  Nie mam już sił by przez dziurkę od klucza świat podglądać
  Ze zwątpieniem czekać na kolejne wschody słońca
  Nie widzieć końca, wciąż zwlekać, przed tym uciekać
  Nie bać się, bo przecież nie ma czego
  Nieustannie, poznając sekrety istnienia
  Rezygnuję, z życia ostatniego tchnienia
  To te spojrzenie jak ta ziemia nadal trwają
  Są fałszywe, no bo w końcu przemijają
  
  Łatwiej się zaszyć i o tym nie myśleć
  
  Zapomnieć jest łatwo to co w życiu najważniejsze
  Gdy biegniesz na oślep po drodze gubiąc szczęście
  W garść weź się chłopak, dni wiadomo, nie są lekkie
  Nic w przyrodzie nie ginie i wszystko ma swoje miejsce
  Świat przegapić jest łatwo, więc dobrze się zastanów
  I konsekwentnie, nie na przypał ruchy planuj
  Ranki czasem nie są piękne, to wiadomo, ale przecież
  Są zawsze czymś nowym wieczorem, możesz czuć się lepiej
  Nigdy nie jest za późno by odwrócić bieg wydarzeń
  I pokonać nieszczęścia, które chodzą od lat w parze
  Wszystko może się zdarzyć, musisz być przygotowany
  Nikt od razu w życiu nie jest spisany na straty
  Nie ma czasu pomyśleć, bo zostawiłeś go przed laty
  Za błędy młodości będziesz długo spłacał raty
  Oczywista rzecz, którą gubisz w miasta gwarze
  Masz kogoś obok, to niech nową drogę ci wskaże
  Nie będziesz przecież żyć w nie swoim wymiarze
  Pamiętaj o tym, na razie
  
  Łatwiej się zaszyć i o tym nie myśleć