Telewizor naszym bogiem
  A kościołem jest podwórze
  Wiedza zaś największym wrogiem
  A idolem złodziej w skórze
  
  My jesteśmy dzieci-śmieci
  Nam jest nudno jak cholera
  Więc kopiemy co podleci
  Piłkę albo w łeb frajera
  
  Dzieci – śmieci
  
  Książek żadnych nie czytamy
  To zajęcie dla debili
  Pokolenie dyskopatów
  Śmietnikowych imbecyli
  
  Bydło zawsze kopać lubi
  A pies zerwać się ze smyczy
  Dzielnicowy dużo mówi
  A polityk na nas liczy
  
  My jesteśmy dzieci – śmieci
  My rodziców nie słuchamy
  Więc kopiemy co podleci
  W butach własny rozum mamy
  
  Dzieci – śmieci