Już tak dawno
  oddychała jego powietrzem
  a nadal widzi i słyszy go
  choć minęło tyle lat
  tyle historii przewinęło
  on nie odchodzi, on nie odchodzi... i
  we śnie nawiedza
  regularnie przypomina
  to wszystko, czego zapomnieć się nie da
  i choć łatwiej by było żyć
  gdyby czas pomagał jej
  on nie odchodzi
  
  kiedy ktoś uwolni ją?
  kiedy zagarnie i otuli tak jak on?
  tyle miłości musi znieść
  nie dając nic
  bo nikogo przy niej nie ma
  
  kiedy nie śpi
  pogrążona w cudzych spojrzeniach
  próbuje być
  być po prostu sobą
  myśli krążą swobodniej znów
  skupione na tym, co ważne
  wciąż nie zasypia tak łatwo
  on nie odchodzi
  on nie odchodzi
  
  kiedy ktoś uwolni ją?
  kiedy zagarnie i otuli tak jak on?
  tyle miłości musi znieść
  nie dając nic
  bo nikogo przy niej nie ma