Rodowód mój nie sięga bursztynowych szlaków
  Mój praszczur się nie najadł na ciele Popiela
  I kiedy nie od razu budowano Kraków
  Zabrakło także mojej krwi przedstawiciela
  
  Czy byli pod Grunwaldem - milczą kronikarze
  Jeżeli wzięli Moskwę - to ich tam zjedzono
  Brakuje mi pradziadów w głównym nurcie zdarzeń
  Bym mógł ich dać za przykład pro publico bono
  
  Za to jacyś przodkowie (widzę po swych ustach
  Których krój Epikura psuje wstyd nieszczery)
  Musieli czuć się dobrze przy Saskich Augustach
  I z Ciołkiem zwiedzać chętnie ogrody Wenery
  
  A ponoć moim krewnym był żołnierz-poeta
  Co za Kościuszki szyj chciał biskupów, magnatów
  Ach czyżbym po nich przejął jakobiński nietakt
  I czci brak dla błękitnej krwi i purpuratów?
  
  Nie słychać o mym rodzie w Noc Listopadową
  I nie zasilał chyba styczniowych patroli
  Z Syberii żaden z moich z posiwiałą głową
  Nie wracał, by napisać księgę swych niedoli
  
  Za to jakiś zmarznięty francuski gwardzista
  Miło ogrzał się w jednym z litewskich powiatów
  A znów Tatar Potockich czarnym okiem błyskał
  Do stołecznej działaczki "Proletaryatu"
  
  Najświeższe drzewa rodu mojego gałązki
  Spłonęły za murami w Getcie i w Powstaniu
  Lub w powojennym gruncie przyjęły się grząskim
  I wypuściły pączek - o nim w jednym zdaniu:
  
  Chodziłem do kościoła - oglądać witraże
  W komunistycznej szkole miałem same piątki
  Od dziecka byłem głodny podróży i wrażeń
  Nieświadom, że to złego miłe są początki
  
  Nie mam blizn po kajdankach, napletek posiadam
  Na świat przyszedłem w czepku, nie pod ułańskim czakiem
  Po dekadzie wygnania - polskim jeszcze władam
  Proszę więc o dokument, że jestem Polakiem
  
  Nie ma blizn po kajdankach, napletek posiada,
  Na świat ten przyszedł w czepku, nie pod ułańskim czakiem
  Po dekadzie wygnania - polskim jeszcze włada
  Prosi nas o dokument, że jest Polakiem!