Z tej mąki nie będzie chleba,
  Z tych prac nie będzie korzyści,
  Z tych świątyń nie widać nieba,
  Z tych snów już się nic nie ziści.
  
  Z tych ziaren nie będzie mąki,
  Nie będzie ciała z tych słów,
  Z tych modlitw nie będzie świątyń,
  Z tych czasów nie będzie snów.
  
  Nie będzie wina z tej wody,
  Z tych pieśni nie będzie dróg wzwyż,
  Z tych dusz nie będzie narodu,
  Każdy sam poniesie swój krzyż.
  
  Nie będzie kielicha na krew,
  Nie będzie wody do rąk,
  Nie będzie ech na ten zew,
  Z tej męki nie będzie ksiąg.
  
  To antylitania chwili
  Przejściowej lecz nie - bezkarnej:
  Byli już tacy, co śnili
  Chleb, Księgę i Krzyż - na marne.