1. Bóg się rodzi, gwiazda wschodzi,
  Trzej Królowie od wschodu.
  Tu z darami, ofiarami, każdy swego narodu.
  Do Betlejem, gdzie złożony z Panny
  Chrystus narodzony,
  jadą z licznymi dwory.
  
  2. Lubo w żłobie, jednak sobie Dziecię Boga szacują,
  otworzywszy skarb,
  złożywszy wonność, mirę darują:
  a w najczystsze Panny ręce, Matki Bożej,
  swej Panience
  wdzięczne dary złożyli.
  
  3. Złoto Pana, a kapłana kadzidło oznaczało,
  mira znakiem, mękę smakiem
  w darach tych wyrażało:
  co Królowie gdy oddali, Pana w żłobie
  pożegnali, z matką Jego Maryją.
  
  4. I my dary, z serc ofiary dajmy Panu z Królami,
  miłość w złocie,
  zapach w cnocie, mirę gorzką i z nami:
  Prosząc Pana poznanego,
  Boga w żłobie złożonego,
  by nas niebem darował.