Przebiśniegi znać dają przyrodzie
  Ż dzień długi i dłuższy jest co dzień
  A pierwiosnki, krokusy też już chcą
  Spojrzeć w nieba jasnego toń.
  
  Śnieżne palto zdejmuje natura
  Chowa w szafie, wysoko gdzieś w chmurach
  I w zieloną sukienkę stroi się
  A we włosy wepnie biały bez.
  
  Wczesne senne wiosenne słońce
  Delikatne, nie za gorące
  I optymizm, że zimy nie ma już
  Przenika cię wszerz i wzdłuż.
  Wczesne senne wiosenne słońce
  Delikatne, nie za gorące
  Rozleniwia i roztkliwia też
  Cieszy mysz się, tudzież cieszy się jeż.
  
  Jak przyjemnie, jak przyjemnie
  Jak przyjemnie, a we mnie płomiennie budź
  Chęć by żyć i nęć gamą uczuć.
  
  Wczesna wiosno, wczesna wiosno, wczesna wiosno!
  Wiosno, wiosno, ty mnie łudź
  Chęć by żyć budź, nęć gamą uczuć.
  
  Skowronek wesoło nad polem
  Treli trele-morele tremolem.
  Zwiastun wiosny, bo przecież tak go zwą
  Rozśpiewuje cały nieboskłon.
  Wczesne senne...
  Wczesne senne...
  Jak przyjemnie...
  Wczesna wiosno, wczesna wiosno, wczesna wiosno!
  Wiosno, wiosno, ty mnie łudź
  Chęć by żyć budź, nęć gamą uczuć.
  Wiosno, wiosno, ty mnie łudź
  Jak zięć płoć nęć, nęć gamą uczuć.